« Powrót do wyników wyszukiwania
Monolaurynian polioksyetylenosorbitolu (E432)
Inne nazwy: Polisorbat 20
| Grupa |
Funkcja |
Szkodliwość |
| Emulgator |
Stabilizująca, Emulgująca, Nośnik |
Niebezpieczny |
| Najczęstsze skutki stosowania lub przedawkowania |
| Powinny go unikać osoby, które wykazują nietolerancję na glikol propylenowy. Ze względu na to, iż substancja ta może zawierać resztki szkodliwych związków chemicznych, należy jej unikać. |
| Zastosowanie |
Żywność: lody, napoje bezalkoholowe, emulsje tłuszczowe do celów piekarskich, wyroby cukiernicze, substytuty mleka i śmietany, aromaty, gotowe sosy i zupy.
Kosmetyki: kremy i płyny. |
| Pochodzenie substancji |
| Związek syntetyczny. Otrzymywany z tlenku etylenu, sorbitolu i kwasu laurynowego. |
| Kraje w których substancja jest zakazana |
| Australia |
| Poza żywnością stosowany również |
| Biotechnologia: środek płuczkowy w testach Western blot i ELISA. Farmacja: środek stabilizujący emulsje i zawiesiny. |
| Metabolizm |
| Wolne kwasy tłuszczowe ulegają wchłonięciu, a następnie utlenieniu z wytworzeniem energii. Natomiast polioksyetylenosorbitol wchłaniany jest w niewielkim stopniu, przez co może być przyczyną biegunek. W większości jest wydalany z kałem. |
| Dopuszczalna dzienna dawka |
| 25 mg/kg m.c. dziennie (ilość ta obejmuje sumę wszystkich polisorbatów: E431 - E436) |
| Ciekawostki |
| Związek ten należy do detergentów niejonowych. |
