Szczęśliwi we dwoje

Napisano 2 lata temu

(List #11)

Ja poznałam swojego księcia na imprezie (banalne), ale gdy opuszczałam klub i kierowałam się w jedną ze stron on stwierdził, że też akurat w tą stronę idzie więc możemy pójść razem. Okazało się że mieszka naprzeciwko mojego domu-ja się 2 miesiące wcześniej przeprowadziłam i nie znałam jeszcze sąsiadów a tu proszę - ON. I tak się wszystko zaczęło, najpierw parę m-cy przyjaźni a potem związek i happy end:) Jesteśmy ze sobą prawie 2 lata - w maju bierzemy ślub. Wszystkim zakochanym z was życzę szczęścia i jeszcze raz szczęścia a szalonym singielkom by znalazły tego jedynego królewicza

Napisano 2 lata temu

(List #12)

Ja niestety też jeszcze nie poznałam, ale wierze że kiedyś przez przypadek poznam tego jedynego...kiedyś spotykałam chłopaka przez 10 lat i w końcu się chyba naprawdę "spotkaliśmy" i byliśmy ze sobą tylko rok, a może nawet AŻ?

Ale było bardzo fajnie :D

Teraz kolejny obiekt mój westchnień obieram za cel, w przenośni oczywiście, nic na siłę, ale słyszałam że komuś mówił że mu się podobam, ale tak średnio okazuje...zobaczymy bo teraz walentynki ;D ale jest boski i też go "obserwuje" o 10 lat ;D jakaś klątwa chyba :D

Postanowienie noworoczne: Zgubić 10 kg do końca marca!

Napisano 2 lata temuEdytowane przez jonat 2 lata temu

(List #13)

Witam,

Ja poznałam się z moim lubym w studium policealnym. W ogóle na mnie nie zwracał uwagi, a ja za nim ciągle wodziłam ślepkami. Na początku wydawało mi się, że też mu wpadłam w oko, więc jak udało mi się znaleźć pretekst, żeby zdobyć jego numer telefonu, to wykorzystałam okazję. Najpierw pisaliśmy tylko na neutralne tematy, aż w końcu zaczęliśmy się umawiać (tak na luzie). Przyjechał raz, drugi, dziesiąty, zaczął bywać u mnie codziennie i tak się zaczęło. Później się okazało, że on we mnie widział tylko koleżankę, czyli go poderwałam :D

1. marca będziemy mieć 4 lata jak jesteśmy razem, od października mieszkamy razem, a 21. sierpnia bierzemy ślub :D

Trzymam kciuki za wszystkie singielki. Na pewno się uda. Ja już myślałam, że starą panną zostanę :P

Napisano 2 lata temu

(List #14)

trzymacie kciuki za wszystkie singielki...a co ze singlami???
Tez bym chcial kogos w koncu poznac na dluzej...

Napisano 2 lata temu

(List #15)

Za Ciebie też trzymamy kciuki:) I powodzenia:)

Napisano 2 lata temu

(List #16)

Ja trzymam kciuki za was wszystkich ; ** 

Ja swoją drugą połówkę odnalazłam już 3 lata temu , a 2 lata jesteśmy razem, myślę , że już tak zostanie < 333

Napisano 2 lata temu

(List #17)

Zapomniałam dodac , że najpierw się nienawidziliśmy , potem się zakumplowaliśmy , potem byliśmy przyjaciółmi , a kiedyś wszyscy wybyli , zostaliśmy sami ii .. Jakoś tak wyszło , że i on mnie się podobał i ja jemu < 33

Napisano rok temu

(List #18)

Witam Was to prawa co powiedziałaś ,że Miłości nie trzeba szukać ona sama wybiera odpowiedni moment i uderza w nas  z całą siłą :) My razem jesteśmy już ze sobą 2 lata i chcemy być całe życie

Postanowienie noworoczne: Utrzymać prawidłową masę ciała do swojego wzrostu

Napisano 3 miesiące temu

(List #19)

A ja mam 33 lata, on 37  Jesteśmy razem od 15 lat a 6 mieszkamy razem. Poznaliśmy się jak byłam w czwartej klasie liceum, pod koniec września. Mieszkał w bloku obok więc z widzenia go znałam, zwłaszcza że kolegował się z moim sąsiadem. Widziałam jak mi się przygląda, on mi też się podobał ale wtedy za nic w świecie nie podeszłabym pierwsza do chłopaka. I tak na przyglądaniu mijały miesiące.Pewnego dnia nasze spojrzenia się spotkały i uśmiechnęliśmy się do siebie, pomyślałam, że coś z tego będzie. Jak się potem okazało on pomyślał to samo. Prawie po roku jak zauważyłam zainteresowanie wracalismy jednym autobusem do domu, z tym, że ja go wtedy nie widziałam. Ale on mnie tak i pomyślał to sobie, że albo teraz się ze mną umówi albo już nigdy. W stronę bloku szedł za mną i mniej więcej w połowie drogi podszedł, przedstawił się i powiedział dlaczego nie zrobił tego już rok temu. Pogadaliśmy sobie o tym i owym. Pod blokiem zapytał czy się z nim umówię, niestety musiałam odmówić bo miałam wtedy kogoś. Przez miesiąc ciągle się spotykaliśmy jak się potem okazało nie zawsze przypadkiem :) W międzyczasie zerwałam z tamtym chłopakiem. Pod koniec października szłam do biblioteki a on na mecz, padał śnieg, ja  z rozmazanym makijażem spotkałam go. Znowu zapytał o spotkanie, oczywiście się zgodziłam. Umówiliśmy się na 19 pod moją klatką i tak się zaczęło Żeby było śmiesznie to na pierwsze spotkanie założyłam dzwony i zakręciłam loki czego on nie znosi Od tamtej pory bywało naprawdę ciężko czasami ale nie wyobrażam sobie nikogo innego przy moim boku, on z resztą też. Bo gdyby tak nie było to miał okazję mnie zostawić już ze trzy razy, a nie były to błahe sprawy, uwierzcie mi.