I znów weekend:)

Dawno mnie nie było. Przyznaje się bez bicia, ale w pracy nie bardzo miałam czas, bo miesiac trzeba było zamknąć, a w domu mąż komputer okupywał i nawet nie bylo opcji, zeby sie tu dostać.
W każdym razie kolejny tydzień minał, kolejne sukcesy za mna - pół kilograma mniej i 2 centymetry w talii. Zmniejszam się:) I muszę przyznać, że powoli, powoli moja talia pokazuje, że istnieje.
Czyli dobre wiadomości po niezbyt dobrym tygodniu. Jakieś takie watpliwości mnie dopadały i wogóle ogólny spadek energii. I zimno cały czas. A tu w tej Irlandii całej, gdzie się grzeje mieszkania prądem, a prad drożeje... No wiecie...

Ale diete trzymałam. Z malutkimi odstępstwami. Bo tak na słabe dni kupiłam sobie czekoladę gorzką(85%) i tak od czasu do czasu po pół kawaleczka. Kupiłam ja tydzień temu i do tej pory zjadłam jedna trzecia, wiec mysle, że w ogólnym rozrachunku nie jest to jakieś straszne wykroczenie. Po za tym czekolada ma magnez i poprawia humor. Tak. Tak będe to tłumaczyć:)

Bo każda z nas jest piękna:

Tak sobie ostatnio czytam wasze pamietniki i doszłam do wniosku, że naprawdę trudno jest ocenić swoj figurę względem innych. Z jakiegoś powodu, patrzymy na siebie w lustro i dochodzimy do wniosku, ze nasza koleżanka jest na pewno jeszcez duzo od nas chudsza, później przymierzamy jej ubrania i okazuje się, że sa troszkę za szerokie to tu, to tam. Albo odwrotnie, waga co prawda pokazuje liczbę trzycyfrową, ale nam sie wydaje że w lustzre prezętujemy się całkiem nieźle. A potem widzimy się na zdjęciu, koło grubej koleżanki i okazuje się, że ona przy nas to kruszynka. Tak się zastanawiam, jakby tak ubrał 30 kobiet w to samo, zrobił im oddzielne zdjęcia, pozacierał w photoshopie twarze, a potem kazał tym kobietom ze zdjęć powiedzieć które zdjecie jest jej? Jak myślicie, ile rozpoznałoby siebie na takim zdjęciu? 1/3? Myślę, że nie więcej. To pewnie tak jak z głosem, jak się pierwszy raz słyszy nagrany swój głos, to trudno go rozpoznać... Ciekawe czemu tak jest? Jak  myślicie?