...

jejuale on śliczny jest...! Też chce takiego synia:):) Piękności:)

oj głuptaskuprzecież On Cię KOCHA!!! widać to w jego oczkach, ruchach, całym ciałku. Z każdym dniem będzie fajniejszy bardziej kontaktowny i kochaniutki. Nie wmawiaj sobie głupot tylko ciesz się swoim słoneczkiem noś na rękach, tul. Jak podrośnie i powie: oj, mama, ja chcę sam! to będziesz z tęsknotą wspominała te chwile. A normalne życie, hmmm... myślę że jak mały będzie miał 3-4 lata i pójdzie do przedszkola to troszkę odpoczniesz, chyba że zaplanujesz drugie dziecko (jak ja) Ale drugie - kochana - to zupełnie inna historia :)

hejczytałam Ciebie kiedys i dzis znow otworzyłam Twoj pamietnik, po pierwsze gratuluje slicznej pociechy. I chciałam opowiedziec Tobie moja historie karmienia. W Polsce istnieje mit, ze kazda kobieta moze karmic, i tylko te ktorym sie nie chce tego nie robia. 3 lata temu urodzilam moja rybke i juz w szpitalu mialam problem z pokarmem, w trzeciej dobie patrzyłam na kobiety, ktore mialy tzw "nawaly pokarmu", a ja nic, ale oczywiscie nie dokarmialam malej tylko caly cas trzymalam ja przy piesi, Ona ciagle plakala, ja tez z nerwow, ze Ona placze no i tak to trwalo kilka dni. Doprowadzilam do tego, ze mala spala po kilkanascie godzin bo biedak nie mial sily na normalne funkcjonowanie. Zadzwonilam po panie z poradni laktacyjnej bo stwierdzialm, ze pewnie cos robie nie tak i One szkolily mnie co mam robic, i kazaly dokarmiac dziecko i cale szczescie bo mala po 2 tygodniech nie odzyskala wagi urodzenioewj. No i zaczelo sie co 3 godziny ją karmilam, a pozniej sciagalam pokarm laktatorem elektryczynym na dwie butelki przez 15 minut, w miedzy czasie moj maz dokarmial mala rureczka przyczepiona do palca zeby nie stracila odruchu ssania i tak to trwalo, pokarmu wcale nie sciagalam wiecej no moze troche po miesiacu pojawilo sie jakies 15-20 ml. wiecej, ale ja dzialalam jak w narkozie, to karmienie sciaganie i mycie trwalo jakas godzine , wiec za 2,5 zaczynal sie cyrk od poczatku. wytrzymama 2 miesiace i dalam spokoj. przeszlam na sztuczny pokarm i dzieki bogu corcia ma 3 latka i do 1,5 roku ani razu nie chorowala. Wiec jak masz problem z karmieniem to nie daj sie zwariowac. Wiem ze mleczko mamy jest najlepsze, ale wiem tez ze nie wszystkim jest dane karmienie, a nasze złe nastroje i wiecej przyniosa szkody niz nasze mleko da korzysci. sciskam i zycze powodzenia :)

rośnie uśmiechniętyDanielek rośnie w oczach!

;:)o matko, jaki on cudny!

Hej!Posłuchaj. Powiem Ci coś bardzo ważnego. Nie czytam Twoich postów regularnie i nie wiem jak to dokładnie przebiega u Ciebie z tym karmieniem ale nie przejmuj się tym aż tak bardzo!!!! Niecałe 3 lata temu przechodziłam to samo co Ty. Moja córka nie wiedzieć czemu nie chciała, nie mogła ssać. A ja kosmicznie mocno chciałam karmić piersią. Doprowadziło to do ponad półrocznej walki, którą przypłaciłam ciężką depresją. Odciąganie, nakładki na piersi , przystawianie w trzy osoby żeby mała mogła wygodnie się ułożyć itd. Całe pół roku podporządkowane tylko jednej czynności. Karmieniu. Z perspektywy czasu oceniam to bardzo negatywnie. Cała nerwowość została przelana na dziecko. Nie miałam siły myśleć o czym innym a lekarz ciągle pytał : Ale piersią Pani karmi??? I tak w kółko. W końcu poszłam po rozum do głowy i zaczęłam karmić dziecko butelką. Chociaż uwielbiałam karmić piersią to te pierwsze pół roku będzie śniło mi się do końca życia jako horror. Postaraj się karmić piersią bo to wspaniałe ale nie przekraczaj tej granicy, którą ja niestety przekroczyłam zupełnie niepotrzebnie. Twoje dziecko kocha Cię najbardziej na świecie a przez nieudane karmienia Ty zaczniesz w to wątpić. Pozdrawiam i trzymam kciuki za Was troje :-)

:)Aniulcia, tak czasami bywa z tym karmieniem, ale tak jak napisałaś nie będziesz miała problemu później z odstawianiem. Takie sytuacje, że dziecko nie chce mamy piersi zdarzają się częściej niż Ci się wydaje, mojej szwagierki córka nie chciała od początku nawet wziąć do buźki piersi, nie karmiła jej ani jeden raz. Dla Twojego synka jesteś i będziesz najważniejszą osobą, pamietaj o tym. Pozdrowionka

Kochana , miałam takie same problemy jak Ty . Bardzo , a to bardzo chciałam karmić piersią , ale niestety mało z tego wyszło . Tz. karmiłam , ale bardzo krótko . Kubi płakał , a ja się denerwowałam . W końcu przeszłam na karmienie butelką i od razu nastąpiła poprawa . W ogóle nie czuję się gorszą matką , a Kubi nie choruję częsciej od dzieci karmionych piersią i mam z nim niesamowity kontakt . Także nie miej wyrzutów suemienia , bo próbowałaś . Czasem w życiu nie jest tak jakbyśmy chcieli by było-trudno . Pamiętaj , że zadowolona mama to szczęśliwe dziecko :))) Bużka :)

Wiesz, sąsiadka ma racjęW każdej sytuacji powinniśmy znajdować pozytywne strony, bo inaczej byśmy polegli. trzymaj się. Ważne że Mały zdrowy i rośnie!

Piekny Daniekek!!!!Jestes jego calym swiatemi!!!