Rudi.Schuberth

Jestem wyjadaczem w kwestii pojawiania się zastojów spadku wagi. Po drodze w trakcie ZO (zdrowego odżywiania) zdarzały się przestoje. Jestem spokojny na skoki wagi, bo wiem, że za chwilę to puści. Biorąc się za coś, chce się mieć szybki efekt. Ja zmieniłem rytm odżywiania. Opanowuję się. Nie zjadam fast-foodów, nie jem tłustych mięs w panierce. Teraz jem inne rzeczy.

Wprowadziłem się w pewien cykl dzienny: wstaję, siusiu i na wagę. Lubię mieć nad sobą taki bacik.

Filmik: Ważenie

Muszę wstać, zważyć się, zapisać pomiar, a dopiero potem moje płatki z mlekiem jako następny punkt programu. Nauczyłem się obchodzić te „mielizny” (zastoje). Nie wolno się denerwować. Jestem człowiekiem, który działa długodystansowo. Nigdy nie robię czegoś na chwilę. Ja lubię działać perspektywicznie. Naprawiam swoje życie. Nie robię tego na tydzień, ani na miesiąc. Postawiłem sobie cel i będę go realizował. Życie jest zbyt piękne, aby je sobie skracał złymi nawykami. Rzuciłem palenie, to i z tym sobie poradzę.

Sama zmiana sposobu odżywiania nie jest łatwa. Gdyby nie bliscy, którzy są obok i wspierają pewnie nie byłoby łatwo. Teraz to wsparcie też jest ważne, ale już w dużej mierze sam sobie radzę. Początki odchudzania były najtrudniejsze, wtedy bez wsparcia byłoby znacznie trudniej.

To ja z żoną

Początki odchudzania to diametralna zmiana nawyków w stosunku do tego, co było wcześniej. Trudno samemu przez to przejść. Wsparcie przydatne jest najbardziej do momentu, aż nie przyzwyczaję się do zmiany nawyków. Potem jest już z górki. Doskonale czuję się teraz z nowymi nawykami, bardzo je lubię i nie są mi przeszkodą, dlatego jest mi łatwiej. Całkowicie zaakceptowałem zmianę nawyków.

Jak obserwuje u siebie w rodzinie czy u znajomych osoby odchudzające się nie zawsze mogą na takie wsparcie liczyć. Wtedy trudniej walczyć z kilogramami. Oczywiście to kwestia tolerancji. To działa w obie strony. To, że ja się odchudzam nie oznacza, że moi bliscy też muszą to robić. Jak to mówią: "Żyj i daj żyć innym". Aczkolwiek na pewno wsparcie najbliższych jest bardzo ważne i motywuje do działania.

Gotować każdy może, ale nie każdy potrafi. Ja raczej nie wchodzę w tych kwestiach mojej żonie w paradę. Ona tworzy w kuchni takie kulinarne cuda, o jakich nie śniło się nawet Makłowiczowi.
Mimo przeciętnej biegłości w kulinarnym kunszcie, podjąłem się przygotowania jednej z potraw z planu posiłków Vitalii. Kurczak z brokułami. Brzmi zacnie. Skala trudności - podają, że łatwe. To moje gotowanie urosło w oczach niektórych do rangi wydarzenia. Znaleźli się śmiałkowie, którzy je sfilmowali. Sceny szczególnie drastyczne zostały celowo wycięte ;)

Filmik: Gotowanie

Przyznam, że od czasu tej spektakularnej premiery coraz częściej pojawiam się w kuchni. Wszyscy, którzy mnie znają, niedowierzają. Rudi z drewnianą łyżką przy patelni grillowej? A jednak. Może nie władam nożem jak Zorro swoją szpadą, ale najważniejsze, że ta krzątanina w kuchni sprawia mi przyjemność!
Zanim poznałem Vitalię najlepiej wychodziło mi zagotowanie wody na herbatę. Żona nie mogła mnie namówić do ugotowania czegokolwiek innego. Teraz o dziwo zaczynam coś tam pichcić. Ten portal pokazał mi sposób na naprawdę proste potrawy do przygotowania dla siebie. Korzystam często z patelni grillowej, aby upiec sobie jakieś mięsko bez tłuszczu. Kiedyś nie do pomyślenia:
- po pierwsze dlatego, że nie gotowałem
- po drugie dlatego, że lubiłem jeść tłusto
Teraz zupełnie nie brakuje mi w moim codziennym odżywianiu tłuszczu. Polubiłem rzeczy chude. Mam "odwrót" od tego, co jadłem kiedyś. Tak, jak wcześniej miałem ochotę na sałatkę z majonezem, tak teraz chętniej zjem bez majonezu. Bez majonezu czy śmietany bardziej mi smakuje.

Skoro mowa o jedzeniu, czas na zasłużony posiłek. Wszystkim aktualnie konsumującym, życzę smacznego

Ostatnio trochę koncertujemy. Teraz próby u mnie w domu na Kaszubach. Nie mam czasu na myślenie o tym, co jeść, ale żona dba o regularność spożywania posiłków i rozpiska diety z Vitalii idzie w ruch. Chudnę teraz za szybko, bo nie mam czasu jeść. Wszystko się ustabilizuje znowu jak będzie trochę spokoju. Wreszcie koncert. Mieliśmy szczęście. Pogoda była jeszcze tylko dla nas łaskawa. Nikt po nas już nie wystąpił. Ludzie bawili się świetnie i my przy tym także.

 W piątek odstąpiłem od zaproponowanego jadłospisu. Byłem ze znajomymi w restauracji. Miałem ochotę na pierogi z serem i ziemniakami, ale bez tłuszczu tylko z cebulką na maśle.

Potem była jeszcze kasza gryczana. Nie wiem dlaczego inni jej nie lubią. Uwielbiam taką kaszę z warzywami.

Od czasu tych pierogów zauważam jakieś wahania wagi. Ja ważę się codziennie. Na razie nie martwię się tym, bo wiem, że to nigdy nie jest jak w zegarku, ale trzeba obserwować co będzie dalej. Szkoda, że lato się skończyło. Latem jest więcej zdrowych przekąsek i moje ukochane czereśnie prosto z drzewa.