Vitalia - dieta, odchudzanie, fitness

Jutro ważenie, a ja leżę

Poddałam się chwilowej żądzy. Wróciłam z pracy i zżarłam kubeł lodów. Niemal litr. Ale się nie łamię. Jutro znowu zmuszę się do biegów, a tej nocy opasam się pasem neoprenowym. Najwyżej spalę sobie skórę.

 

Słabe dni nadchodzą, jak chmura burzowa. Jest coraz ciemniej, a wiatr bardziej porywisty niż wczoraj, ale daję sobie około tygodnia i wtedy powinno być bum!... więc sprawdzę już teraz, czy mam zapas wkładek…

 

Jutro ważenie. Chyba nie zasłużę na lunch w Pizza Hut. Zresztą chyba mnie nie stać na razie.

Jogging i genialna (dla mnie) strategia, jak nie
upaść na duchu

Drugi jogging i dwa powody do dumy: 1) pomimo bólu mięśni i duszy wygrzebałam się z łóżka i poszłam biegać; 2) po trzech dniach aktywności widzę poprawę formy – przebiegłam dłuższy dystans bez zatrzymywania się i już samo to dodawało mi animuszu, by kontynuować. Kamień z płuca przeniósł się jednak do serca, więc przystopowałam na ostatnim odcinku.

 

Dieta będzie kiepawa, czuję. Nadchodzą gorące kobiece dni i z tego tytułu objadam się w myślach. Wczoraj nawet zaliczyłam jakieś łakocie. Wskoczyłam na wagę, choć powinnam to robić tylko w piątki i pokazała 300 g więcej niż na pasku, ale taki urok bycia samicą. Nadal się jednak nie zrażam. Przeglądam oferty Jane Norman i River Island, wyobrażając sobie, jak zabójczo wkrótce będę wyglądała w ich ubraniach i jakoś pomaga. Nawet, gdy sięgałam po wczorajsze łakocie widziałam siebie za x kilo, co skutecznie pomogło ograniczyć wchłanianie ichniego cukru.

 

Właściwie to jest jeszcze jeden powód do dumy, bo zwyczajowo gdy nadchodził PMS i głód na wszystko, logowałam się na stronie Pizza Hut i zamawiałam fast foodową kolację. Teraz siedzę cicho, ale w krokach milowych Vitalii obiecałam sobie, że po osiągnięciu celu pójdę na lunch do Pizza Hut i podłączę się do ich bufetu. Plusów sytuacji jest kilka: wybiorę się ja do nich, nie oni do mnie (ruch), na lunch (nie kolację, więc mam czas to spalić), prawdopodobnie pójdę z koleżanką (socjalizacja, a nie żadne opychanie się w samotności), zjem więcej sałatek, niż pizzy, topionego sera itp. Dieta jako tako uratowana, a moje samopoczucie nie będzie pikowało w dół, bo muszę sobie czegoś odmawiać. Aha! Koszt będzie dużo niższy. Jestem geniuszem strategii :) To pewnie od przewietrzenia głowy w czasie biegów.

 

Poprężyłabym się tu jeszcze trochę, ale nic nie przychodzi mi do głowy, więc do następnego! Użyczam nowonabytego optymizmu. Może się wam przyda!

Pierwszy w życiu jogging :)

Zaliczyłam jogging. Pierwszy w życiu i już mam ochotę powiedzieć, że ostatni, ale nie będę taka. Nie chcę się obrażać na własne ciało i winić je za posiadaną niewydolność, skoro sama doprowadziłam je do takiego stanu.

 

Zerwałam się o siódmej rano i wyskoczyłam na ulicę. Interwały zaliczone, bo i tak nie dałam rady truchtać bez przerwy. Do domu wróciłam z wrażeniem kamienia zalegającego w płucach, kaszlem i spadającymi spodniami. Muszę kupić nowe, lepiej dopasowane, bo te wkrótce zjadą mi do kolan.

Moja kondycja to totalna porażka, ale z drugiej strony mogę być z siebie dumna, bo zmusiłam się do tego, a nie zaległam w łóżku, przekładając bieg na jutro albo na kiedy indziej, czyli nigdy.

 

Siedzę teraz opatulona szalikiem i chyba zaraz zaliczę kolejną rozgrzewającą herbatę. Powietrze z rana jest tak fajnie rześkie, że aż wycisnęło mi łzy z oczu, bo biegłam pod lekki wietrzyk. Teraz muszę się tylko upewnić, że ta mordęga nie poszła na marne, czyt. uważać na to, co jem. Ahoj!

Piątkowe podsumowanie
Do diety Vitalii nadal się nie stosuję, a jednak mój własny program jakoś działa i utraciłam kolejny kilogram. Tak patrząc z boku, choć zapatrywałam się na rozpoczęcie SB, tkwię w Montignacu. Jem ryż - to codzienne główne danie; do tego krewetkowe curry własnej roboty. Na śniadanie jogurt i kawa, na kolację owoc. Raczej niewiele tego, ale nie mam ani czasu, ani chęci na przygotowywanie czegokolwiek. Głodna nie chodzę, więc gra.

Cukru nie unikam. Słodzę jedną łyżeczką zarówno kawy, jak i herbaty. Jogurty są słodzone cukrem. Nie jadam jednak słodyczy. A mimo to chudnę. Kilosek tygodniowo, ale po co się spieszyć.

Zaopatrzyłam się w buty do biegania. Mam ambitny plan hasania co drugi dzień i krzyżować to z co drugim dniem ćwiczeń na piłce. Zobaczymy. Moje pokryte rdzą kości już płaczą na myśl o tym.