Ja do tej histori dopisze historie moich rodzicow- blisko 23 lata po slubie, 3 córki, a wciaz sie pryztulaja, caluja etc:P
Ha i do dzis widac miedzy Nimi iskre;) - takich par niewiele jednak istnieja- potrafia godzinami ze soba rozmawiac , przebywac;) widac ,ze sa szczeslwi nawet po tylu latach:)

a Ja Sama jestemw zwiazku od 2 lat z hakiem:) roznie miedzy Nami bywa- ale to tez kwestia w duzej mierze moich porblemow ze soba i chyba tez mojego szczeniackiego wieku:P On ma nieco inen spojrzenie ma 7 +  ale mysle ,ze obecnie jest lepiej niz z poczatku - docieramy sie , wiecej rozmawiamy ;) i ja sie mnie obrazam :) chyab dorosleje;) wszytsko idzie KU dobremu i mam nadzieje ,ze tak juz pozostanie;) wiem ,ze 2 lata w obliczu nastu lat , kilkudziesieciu lat to nic ale coz od czegos trzeba zaczac:0 Staramy sie by bylo dobrze;) Warto walczyc o milosc:_) nie tylko ta szalencza ale rowniez ta cierpliwa, opiekuncza, serdeczna, spokojna , wyrozumiala.... :)

zdałam sobie sprawe ze u mnie nigdy nie bylo "wspaniale" i nigdy o nikim nie moglam powiedziec ze jest najwspanialszy :|
ależ czasu zmarnowałam..

to są wyjątki, u nas jest dobrze. Nawet mam wrażenie ze dzieci jeszcze pogłębiły nasze uczucie.

ty tez famme pleciesz ze ja swojemu daje a on mnie rzuci albo mnie nie kocha bo wysle mnie na skrobanke. jestesmy kwita

Nie napisałam czegoś takiego.

Agunia, a my tez nie jestesmy ze soba dla kasy. Oboje pracujemy i zadne nie musi pracowac na drugiego. A nawet jesli tak jest u kogos, to nie jest zadna laska. Zwyczajnie, roznie sie uklada. Jedne kobiety wracaja po urodzeniu do pracy, inne nie. A znam nawet facetow, ktorzy poszli "na tacierzynski", bo tak obojgu pasowalo.

Caly czas usilujesz nas "podciagnac" pod Twoja ideologie. Niestety, nie da sie...

Znamy się ponad 10 lat, jesteśmy razem od ponad 8, 6 lat po ślubie, dwójka dzieci na pokładzie (4 lata i 2). Wciąż się kochamy, potrafimy rozmawiać o wszystkim, nadal jesteśmy dla siebie atrakcyjni fizycznie. Punktem zapalnym w naszym przypadku jest stres przy braku kasy, wtedy zaczynamy robić się nerwowi i zdarza nam się wybuchnąć. Kłócimy się też ze zmęczenia, oboje pracujemy na cały etat, w trybie zmianowym, na zmianę opiekując się dziećmi. Rzadko mamy czas tylko dla siebie, w kinie czy na randce nie byliśmy od lat  Jednak nadal mimo sporów, nie używamy epitetów podczas kłótni, "słoneczkujemy" i "kochaniujemy" do siebie, lubimy się trzymać za ręce. Nie żałuję mojego wyboru i mam nadzieję, że mąż też nie żałuje  Myślę, że dobrze się dobraliśmy i w sumie to fajna z nas para 

razem 5 lat, od początku ciągnęło nas do siebie, mimo że nie od razu zostaliśmy parą. Mamy 1,5 roczną córeczkę ;) Między nami jest pięknie ;) kłóciliśmy się 1 raz o tzw, "całokształt" gdzieś po niecałym roku związku. Wtedy obiecaliśmy sobie, że to się więcej nie powtórzy i od tej pory na bieżąco rozmawiamy o tym co nas martwi, meczy, denerwuje ;) więc nie dochodzi do konfliktów. Wykreśliliśmy ze swojego słownika "bo Ty to zawsze" "bo Ty to nigdy". O różnicach w poglądach czy przyzwyczajeniach rozmawiamy i nikt nie zna mnie lepiej niż mój P. :))))

***