Własnie najwazniejsze jest zaufanie. Ja swojemu ufam i wiem też, że dogaduję się z nim lepiej niz z jakimkolwiek innym. Ktoś fajnie napisał, że czasem ludzie mieszkający razem moga mieć do siebie za daleko. 

Nie rozumiem osób, które rezygnują ze związków przez odległość. Przecież lepiej mieć świadomość, że jest ta osoba, że można z nią porozmawiac, czasem zobaczyć niż żyć bez niej kochając ją. 

zgadzam się z albatroskiem jestem w związku na odległość i ważne jest zaufanie nie ma dnia kiedy nie rozmawiamy, piszemy a kiedy się widzimy jest cudnie :) Mimo że go nie ma czuje jak by był blisko tylko czasami jest  mi smutno :(

ja byłam w dwóch związkach na odległość:

za pierwszym razem okazało po pół roku, że facet spotykał się ze mną i równocześnie ze swoją byłą w efekcie zostawił mnie bo ją miał na miejscu.

za drugim razem, byłam z facetem kupe czasu, miał być ślub, po czym facet wyjechał na studia na koniec polski i przestał sie odzywać, dzwonić, pisać, przyjeżdzać aż w końcu upadło.

także nie polecam, po swoich doświadczeniach twierdzę, że związek na odleglość jest totalnym nieporozumieniem, no coż ale zależy też na jakiego człowieka trafiłaś i jakie ma podejscie, bo jak jest kochający i jesteś za niego pewna i mu ufasz a wyjeżdzając się nagle zmieni o 180% to życzę powodzenia. w każdym razie ja tak miałam

Dziewczyny, jestem przeszczęśliwa! Mój mężczyzna wczoraj  oznajmił, że przyjedzie do mnie w weekend :) 

Hej, to super :) No widzisz  Ja po roku na odległość podjęłam decyzję:  pakuję manaty, sprzedaję graty, zabawki młodego nadaję pocztą  i za 3 tyg rodzinka znowu razem :)