Amarantus - zapomniane zboże

Amarantus (szarłat) zaliczany jest do najstarszych roślin uprawnych świata. Setki lat temu stanowił podstawę pożywienia Azteków, Inków czy Majów, obok fasoli, kukurydzy oraz ziemniaków. Był również środkiem płatniczym, karmiono nim wojowników. W końcu jego uprawa została zabroniona, kiedy mnisi uznali amarantus za „diabelskie ziarno”. Na szczęście zachowały się uprawy wysokogórskie, by wiele wieków później pewien mnich  mógł sprowadzić je do Europy. Amarantus był uznawany jako chwast, następnie jako roślina ozdobna, by w dzisiejszych czasach móc przeżywać pewnego rodzaju „odrodzenie”.

Zgodnie z Twoim pytaniem, przedstawiamy 9 grup społecznych, dla których spożywanie ziaren amarantusa może mieć szczególnie pozytywny wpływ.

1.    Uczuleniowcy

Ziarna amarantusa stanowią niezwykle cenne źródło białka, wyjątkowo łatwo przyswajalnego, a jednocześnie nie zawierającego frakcji glutenowej, będącej zagrożeniem dla osób cierpiących na chorobę trzewną. Stąd jest doskonałą alternatywą dla pszenicy, dodatkowo bardziej bogatą w wartości odżywcze.

2.    Wegetarianie

Ponadto białko amarantusa ma bardzo korzystny skład aminokwasowy. Jest bogate w aminokwasy egzogenne dla człowieka, tj. lizynę, metioninę i tryptofan. Lizyna jest aminokwasem ograniczającem wartość odżywczą większości zbóż, natomiast metionina i tryptofan ograniczają wartość aminokwasową roślin strączkowych. Stąd wyższość amarantusa zarówno nad zbożami jak i nad roślinami strączkowymi.

3.    Sportowcy

Dzięki wysokiej zawartości drobnej frakcji skrobi, energia uwalniana z węglowodanów jest szybciej przyswajalna chociażby od tej zawartej w kukurydzy. Stąd ziarna amarantusa polecane są jako dodatek do pożywnego śniadania dla osób narażonych na spory wysiłek fizyczny podczas uprawiania dyscyplin sportowych, ale również w pracy.

4.    Anemicy

Bardzo wysoka zawartość żelaza sprawia, że ziarna amarantusa mogą być również doskonałym dodatkiem do diety osób z obniżoną zawartością hemoglobiny we krwi. Dzięki zawartości żelaza niemal pięciokrotnie wyższej od szpinaku, spożywanie nasion amarantusa może być elementem profilaktyki przy anemii.

5.    Osoby starsze

Te niezwykle bogate w wartości odżywcze ziarna w swoim składzie zawierają również lipidy, m.in. skwalen. W badaniach wykazano, że opóźnia on procesy starzenia się. Podobne działanie wykazują również antyoksydanty,  hamujące procesy wolnorodnikowe.

6.    Osoby narażone na choroby serca czy nowotworowe

Skład kwasów tłuszczowych amarantusa wydaje się być bardzo korzystny dla profilaktyki chorób serca ze względu na sporą zawartość frakcji jedno- i wielonienasyconej. Z badań wynika możliwe działanie obniżające poziom cholesterolu. Ziarna polecane są osobom chorym na hiperlipidemię, nadciśnienie czy chorobę wieńcową. Wspomniana już zawartość antyoksydantów ( witaminy A, C, E) hamuje procesy nowotworzenia.

7.    Kobiety w ciąży

Wysoka zawartość wapnia, magnezu, ale także wspomnianego już żelaza sprawia, że ziarna amarantusa są polecane także kobietom ciężarnym. Zawartość 15 mg żelaza w 100 g omawianego produktu przewyższa wszystkie inne produkty.

8.    Diabetycy

Wysoka zawartość błonnika pokarmowego (dwukrotnie wyższa niż w otrębach owsianych) sprawia, że produkty z zawartością amarantusa mają obniżony indeks glikemiczny. Dzięki temu pozwalają utrzymać możliwie stały poziom cukru we krwi, co jest niezwykle ważne u osób chorych na cukrzycę.

9.    Osoby narażone na stres czy choroby układu nerwowego

Zawartość wielonienasyconych kwasów tłuszczowych w połączeniu z wysoką zawartością magnezu oraz witamin z grupy B sprawia, że ziarna amarantusa są również polecane dla usprawnienia pracy układu nerwowego osób pracujących umysłowo.

Jak to się je?

Amarantus powoli wraca do łask konsumentów jako żywność ekologiczna czy funkcjonalna. W sklepach ze zdrową żywnością, czy dobrych supermarketach dostępne są mąki amarantusowe, ale również płatki śniadaniowe z amarantusa. Dobrze sprawdzają się również jako dodatek do ciastek, czy musli, nadając im słodkawy, orzechowy smak.